MASKENİN ALTINDAKİ HAYAT

Herkes ışığını göstermeye çalışıyor; ben yıllardır insanların sakladıkları taraflarla çalışıyorum.

İnsan, dünyaya geldiğinde yalnızca bir beden getirmez. Bir aile sistemi, nesiller boyunca aktarılmış hikâyelerin, tamamlanmamış yasların, görünmeyen sadakatlerin ve sessizce taşınan yüklerin içine doğar. Hayatın ilerleyen dönemlerinde yaşadığı birçok zorluk ise çoğu zaman o anın değil, çok daha eski bir hikâyenin yankısıdır.

Çoğu insan hayatını değiştirmek ister. Daha mutlu olmak, daha huzurlu ilişkiler kurmak, bolluğu yaşamak, değer görmek, sevilmek, başarılı olmak ister. Fakat bütün bunları isterken, farkında olmadan kendisini aynı döngülerin içinde bulur. Aynı insanları hayatına çeker, aynı hayal kırıklıklarını yaşar, aynı korkularla mücadele eder. Çünkü bilinç değişmek isterken, bilinçdışı tanıdığına sadık kalır. Bazen öfke sandığın şey, görülmeyen bir çocuğun sessiz çığlığıdır. Bazen başarısızlık sandığın şey, aile sisteminde birine duyulan görünmez sadakattir. Bazen yalnızlık dediğin şey, ait olabilmek için ödediğin görünmez bir bedeldir.

İnsan, çoğu zaman acısından değil, acısını saklamak için oluşturduğu kimlikten yorulur. Yıllar boyunca güçlü görünmeye çalışır. Gülümser. Başarır. Mücadele eder. Her şey yolundaymış gibi yaşamaya devam eder. Fakat geceleri yalnız kaldığında, içinde açıklayamadığı bir boşlukla karşılaşır. İşte o boşluk, bastırılmış duyguların konuşmak istediği yerdir.

Bizler çoğu zaman maskelerimizi karakterimiz sanıyoruz. Oysa her maske bir zamanlar bizi korumak için oluşmuş çok değerli bir savunmadır. Fakat çocuklukta işe yarayan her savunma, yetişkinlikte aynı şekilde hizmet etmeyebilir. Gerçek dönüşüm, maskeyi yargılamakla değil; onu neden takmak zorunda kaldığını anlayabilmekle başlar.

Aile Dizimi çalışmalarında yalnızca yaşanan olaylara bakmayız. O olayların arkasındaki görünmeyen dinamikleri, sistemin taşıdığı yükleri ve bireyin kaderi sandığı tekrarları görmeye çalışırız. İnsan İlişkileri çalışmalarında yalnızca karşı tarafı anlamayız. Kendi seçimlerimizi yöneten bilinçdışı kayıtları fark ederiz. Ruhsal Karma Astrolojisinde ise haritayı bir kader haritası olarak değil, ruhun gelişim yolculuğunu anlatan bir pusula olarak okuruz. Çünkü harita geleceği söylemez. Harita, seni kendinden uzaklaştıran kayıtları gösterir.

İnsan kendisini gerçekten tanımaya başladığında, suçlayacak kimse kalmaz.

Ne anne…

Ne baba…

Ne geçmiş…

Ne kader…

Sadece görülmeyi bekleyen parçalar kalır. Ve o parçalar sevgiyle yerine oturduğunda, insanın yalnızca hayatı değişmez; Bakışı değişir, ilişkileri değişir, seçimleri değişir, kendisiyle kurduğu bağ değişir.

Ben insanlara nasıl mutlu olacaklarını anlatmıyorum. Ben mutluluğun önünde duran görünmez yükleri birlikte fark etmeyi teklif ediyorum. Çünkü gerçek özgürlük, ışığını daha parlak göstermeye çalışmak değildir.

Gerçek özgürlük, yıllardır karanlıkta bıraktığın taraflarını sevgiyle görebilecek cesareti gösterebilmektir.

Emre Ziya Yazgan
İnsan İlişkileri • Aile Dizimi